Trektocht langs de Maddalena Archipel (I)

 
 
 R4lAkW Zja rhUZbecwW5Ne7ZCcMaaoSnLsaWPJ0pspFJtEPSb0XvQEfbZ64 0JiOiWkuWeg7TGSgnj5ju qSTBT Xg341EcPzYcX3oLNqAkWdaFA6miXOTx0CVi7BYyZjgVXkpkO4H332wQ7VDGZONSqQ7kYuI4kHpOCDAM5Ge 13xVJQ PkDRsDlOeFW2wRbco L LXEStNYbq
 
 
Door Corrie Vermaat

Dit is een verslag van een voor de NZKV georganiseerde meerdaagse najaarstrektocht langs de Maddalena Archipel bij Sardinië. Deze werd gevaren van 1 oktober tot 7 oktober 2017.
 
Zondag middag: Palau, Denise, Karka, Susanne, Henk, Jos, Andrea, Peter, Corrie, Han en Henk F schuiven hun kajaks van het strand het water in.

Het is het de eerste dag van de een 7 daagse trektocht langs de Maddalena eilanden bij Sardinië. Han Kreuk en Henk Filippo hebben de leiding. Vandaag gaan we aantal uren varen om de omgeving te verkennen en laten de tentjes nog staan. We varen een rondje Isola Stefano.

De volgende dag vertrekken we met volgepakte kano’s om aan de trektocht te beginnen.
Het einddoel van deze dag is Punto Falcone. Onderweg doen een van de allermooiste baaien van de Maddalena eilanden aan: Cala Corsara. Wij zijn niet de enige die dit vinden. Onderweg kruisen we heel wat zeil en motorboten.

In de baai is ook een zangkoor aangeland en zij staan in een kring op borst hoogte in het water wonder mooi te zingen.

Intussen hebben wij ons genesteld op de warme rotsen om te lunchen en te zwemmen in het water met een aangename temperatuur.

Verder over de zee. Inmiddels is er een windje opgestoken en dat geeft golven van opzij op weg naar een verborgen kampeerplek op Punto Falcone. We landen op een piepklein strandje, zo klein dat niet alle boten daar kunnen landen. Henk, Jos en Henk F. gaan iets verderop bij een inham en trekken de kanos op de grote rotsblokken. Ze gebruiken boomstammen om hun kano’s om hoog te trekken. Boven op het platau hebben we veel ruimte om te kamperen. En als we op de mooie afgeronde rotsen klimmen hebben we een prachtig uitzicht met zonsondergang over de zee. We vergeten de tijd. Eerst nog even zwemmen. Het wordt hier al vroeg donker en voor we het weten zitten we in het donker onze wortelen met aardappelpuree en een blikje vis te eten of een Adventurefood maaltijd uit een zak te eten.

In de ochtend van de derde dag laten we onze tentjes staan en varen rondom het schier eiland Capo Testa. De zee is spiegelglad. Op het smalste gedeelte van het schiereiland dragen we de kano’s over met onze kanokarretjes. Voordat we weer instappen doen we een strandtentje aan om even te genieten van Italiaanse koffie. Het is heerlijk op het terrasje onder de bomen met uitzicht op zee die allelei kleuren blauw heeft. Verder varend langs de kust met prachtige creme/licht grijs kleurige rotsformaties. Prachtig afgesleten en met allerlei bizarre vormen. Het doet mij denken aan smeltende gletsjes, andere vinden dat er een kunstenaar flink aan het werk is geweest.
DSCF3366 1
 
Vierde dag.
Met weer beladen kano’s doen we de oversteek naar Isola Spargi , Isola Budelli en Isola Razzeli. Onder weg ronden we ook nog een piepklein eilandje met een vuurtoren. In de verte kunnen we het eiland Corsica zien liggen. We varen tegen de wind in. En de boten splitsen de golven.
Ik denk: Ja, hier zijn die zeekajaks voor gemaakt.
Er is nu geen strandje te bekennen. Rotsen en nog eens rotsen. We landen aan op een aantal ronde afgesleten rotsen. Iedereen op zijn eigen onbewoonde eilandje.

Op Isola Razelli hebben we tijd om te gaan zwemmen, snorkelen of het eiland te gaan verkennen. Henk, Desiree en Henk F. gaan op pad om naar een vervallen vuurtoren te wandelen.

Even verder peddelen we naar nog zo’n verborgen baai op Isola Santa Maria. Hier moeten we ons eerst door de bosjes wringen om op de mooie open plekken te komen waar we onze tenten neer kunnen zetten. De meeste kajaks blijven aan elkaar gebonden in het water liggen. Er is nu te weinig ruimte om de kano’s op het land te trekken.

De volgende dag gaat het hard waaien, er wordt 6 Baufort verwacht. Er word besloten om richting Isola Maddelena te varen waar we meer beschut kunnen varen. Oorspronkelijk staat vandaag een camping op de planning. Maar bij aankomst bleek deze gesloten te zijn. Er is wel een supermarkt in de buurt en daar kunnen we onze voorraad fruit , water, enz. weer aanvullen. Het meegenomen kraanwater smaakt hier behoorlijk naar chloor.

Henk en Henk F. varen intussen verder zoekend naar een kampeerplek waar we een schuilplaats voor de wind hebben. Ze ontdekken om de hoek van Isola Giardinelli een zandstrandje met rotsen en bosjes waar we goed uit de wind kunnen staan. De wind is inmiddels al aangetrokken en ik vind het moeilijk om een plekje uit de wind te vinden. De wind draait om de rotsen heen. Na een paar keer de tent te hebben verzet sta ik uiteindelijk goed.DSCF3379 1
 
s’ Nachts wordt ik wakker van het gebulder van de wind en de bulderend branding . Ik kan er niet meer van slapen en besluit om mijn oordoppen in te doen.
s’ Morgens vroeg bij zonsopgang kijk ik naar buiten en het opspattende water verwaaid in een wolk van nevel. Prachtig gezicht. Ook de tent raakt met zoutkristallen bezaaid.

Volgens Henk is het 6/7 Baufort en is het vandaag een rust/wandeldag. We vertrekken om het stadje La Maddalena te gaan verkennen, dat is 5 kilometer verder op. We doen ons te goed aan een uitgebreide lunch op een terras, verkennen het stadje en haven. Uiteraard gaan weer koffie drinken, en nog een keer iets eten. Tegen de avond gaan we met het lokale busje terug naar het gebied waar we kamperen. Het is inmiddels pikkedonker, geen maan en we hebben moeite om de goede pad terug te vinden. Alle paadjes lijken op elkaar. Gelukkig weet Jos ons naar het verborgen tentenkamp te brengen.
 
De volgende dag waait het een stuk minder. Met de wind in de rug, richting Isola Caprera, We wandelen een stuk langs een weg, omringt door grote bomen. Zoiets zijn we de hele week niet tegen gekomen. Verrassend. We bezoeken een koffie tentje en gaan langs het kustpad weer terug naar de boten.

We varen om de zuidpunt van het eiland Isola Maddalena heen. Hier zijn veel rotsen die uit het water steken, waar we al rockhoppend met de golven tussen door gaan en soms weer terug moeten gaan omdat er geen doorgang te vinden is.

Op het door prachtige rotsen en bomen beschutte strandje van Cala Francese landen we aan. Zwemmen, lunchen en snorkelen. Iedereen zoek een plekje voor zichzelf op de warme rotsen om zich in de zon/of schaduw te koesteren.

Na een uur varen zijn we weer terug op de kamping van Palau waar we gestart zijn. Het zout wordt onder de douche uit de haren en kanokleding gespoeld.

s’ Avonds hebben we met z’n allen een heerlijk en gezellig afscheidsdiner in het retaurant van de camping waar we ons tegoed doen aan de heerlijke Italiaanse gerechten en vis schotels en kijken we terug op een prachtige week kanoen en kamperen.